Pierogi Touring Van 2.0

Czytajcie gazety, słuchajcie radia! Dzisiejsze “Życie Warszawy” oraz stołeczne wydanie “Rzeczpospolitej” publikują tekst o naszej wyprawie. Do kupienia dziś w każdym kiosku w mieście lub przeczytania w wydaniu internetowym.

Materiał na temat pierogowego kampera ma pojawić się też w którymś z dzisiejszych serwisów Antyradia, które przed chwilą gościło tu z mikrofonem. Kto może, niech słucha. :) [UPDATE: całość to lub nie, ale do posłuchania na stronie Antyradia].

Dziś obchodzimy urodziny jednego z uczestników naszej wiekopomnej wyprawy. Składamy więc Adamowi życzenia urodzinowe:

I życzymy: nieprzespanych nocy za kierownicą, tańczenia nago z druidami w Stonehenge, 3 pierwszych rzędów i 3 relaksacyjnych koncertów z oddali, wielu bramek na tych Mistrzostwach, co najmniej kilku gadżetów od chłopaków no i przede wszystkim tego:

Pierwszy toast za Adama już w sobotę rano na wyjeździe z Katowic. Sto lat!

Plan jest taki: w sobotę skoro świt (a może raczej w środku nocy z piątku na sobotę) wsiadamy w samochód. Jedziemy nim do Katowic, gdzie odbieramy kampera. Przechodzimy szybkie szkolenie z obsługi toalety, kuchni oraz wchodzenia w prędkość nadświetlną, po czym w drogę. Pierwszy cel – ambasada RP w Luksemburgu, gdzie w niedzielę zagłosujemy.

Wszyscy pytają: powiedzcie ludzie, jesteście gotowi? Tak, tak, jesteśmy gotowi! Trzeba jeszcze dopracować pewien drobny szczegół odnośnie niniejszego bloga – doprowadzić do współpracy netbookowego linuxa z modemem, który za chwilę odbiorę na poczcie. Może się uda. A jak się nie uda, to uda się coś innego. Tak czy inaczej, blog powinien przez najbliższe dwa i pół tygodnia hulać.

I jeszcze ciekawostka – wczoraj udzieliliśmy wywiadu. Efekty do przeczytania w piątkowej prasie. Damy znać!

Zostało już tylko kilka dni do wyjazdu, coraz więcej guzików jest już pozapinanych. Zostało jeszcze kilka spraw do załatwienia, ale uporamy się z nimi w nadchodzącym tygodniu – o ile mundialowa rozpiska na to pozwoli. Tak czy inaczej, za tydzień o tej porze będziemy już gdzieś między Luksemburgiem a Calais.

Dziś wpis humorystyczny. W opublikowanej w piątkowych gazetach rozpisce Open’era znaleźliśmy (dzięki marfi!) następującą notkę:

“Wspaniale!” – pomyśleliśmy, po czym prędko skontaktowaliśmy się z Alter Artem. Odpowiedź zwaliła nas z nóg. Otóż okazuje się, że 24-godzinny postój kamperem na terenie festiwalu kosztowałby nas 400 zł. Niech żyją!

W związku z niespodziewanym oblaniem egzaminu z przedmiotu “Badanie techniczne” przez jeden z krążowników szos naszej floty (tzw. pojazd dojazdowy) i kosztownymi korepetycjami, które poprzedziły termin poprawkowy, Pierogi Touring Van zmienia nazwę na Sucharki Touring Van.

Jak udało nam się dowiedzieć ze źródeł zbliżonych do Jarząbka, trenera drugiej klasy, już w Dublinie usłyszymy numer, o który w sposób drastyczny i kompletnie nieprzemyślany okrojono trzy setlisty podczas ubiegłorocznej trasy.

Wygląda na to, że ten skromny blog powoli dociera do różnych środowisk muzycznych. Co prawda nikt nie wkleił jeszcze odnośnika na forum dyskusyjnym fanów formacji taneczno-wokalnej Coma z Łodzi, ale informacja o naszej podróży pojawiła się m.in. w serwisie tuba.pl. Poza tym dwa niezależne od siebie źródła (jedno z komentarzu pod poprzednim wpisem) twierdzą, że mówiono o nas na antenie Eski Rock. Nie wiemy, co mówiono i czy było to dobre, ale mówi się, że nieważne jak mówić, byle mówić. Mowa!

Jasnym jest, że robimy to wszystko dla Sławy (Przybylskiej), dlatego właśnie popadliśmy w samozachwyt i nie będziemy na razie ani programować GPS-a, ani ustalać jadłospisu na trasę.

Kampera nie wymyślono po to, żeby pakować się nim do centrów europejskich stolic. Wielkich hal koncertowych nie buduje się natomiast w małych, malowniczych wioskach gdzieś na obrzeżach parków narodowych. Gdy dodamy A do B okaże się, że owszem, nasz wóz to świetny sposób na kilkutygodniowe życie w drodze, ale jeśli chodzi o wygodne dokowanie w portach, które będą naszym przystankami – rodzi wiele problemów.

I o ile berlińskie Wuhlheide w poprzednich latach obwąchaliśmy już ze wszystkich stron i znaleźlibyśmy tam miejsce nawet dla boeinga 737, a Nijmegen jest na tyle małym miastem, że obecność naszego kampera znacząco wpłynie na stopień zurbanizowania okolicy, o tyle pozostałe miasta zmuszają do myślenia na zapas.
Przeczytaj całość “Hej, Johnny Walker, dla bezdomnych dom” »

Wędrując przed siebie, czasem trzeba spojrzeć przez ramię. Chociażby po to, żeby zobaczyć, po co idzie się tam, gdzie idzie, a nie idzie, gdzie nie idzie. Dlatego dziś – krótka lekcja historii.

Nadchodząca trasa nie będzie naszą pierwszą. Czy ostatnią – nie wiadomo. Wszystko zaczęło się w 2006 roku, kiedy po sześciu latach przerwy Pearl Jam wrócił do Europy. Byliśmy bardzo, bardzo wygłodniali ich koncertów i nie zraziliśmy się faktem, że trasa omijała Polskę. Dziś nikt już nie pamięta, kto, jak i kiedy wpadł na pomysł ordynarnego naśmiewania się całej sytuacji. Posilmy się relacją prasową – tak widziało to kilka lat temu “Życie Warszawy”:
Przeczytaj całość “O tym, jak Pearl Jam nie dotarł do Ałmatów” »